Hallo luie mensen. Ja mensen, ik spreek nogsteeds rechtstreeks tot mijn eigen verbeelding. Welkom op mijn hernieuwde site.
Ik heb mijn site een beetje gerestyled, omdat een lelijke site nou eenmaal beter in trek is, en omdat ik van plan ben hem wat intensiever te gaan gebruiken.
Jaja, ik weet dat het voor mijn trouwe bezoekers een emotionele aangelegenheid is dat hun trouwe site ontrouw blijkt te zijn, ik zit met tranen in de ogen.
Toch is deze verandering onvermijdelijk. Immers, stilstand is achteruitgang, en daar heb ik een broertje dood aan.

Verder verandert er weinig. Ik zal alleen proberen wat vaker iets te posten. Maar wezelf kennende zal dat wel niet gebeuren.

Geboren als Jan Cornelis Posthumus IV kon het voor mij alle kanten op. Nu, 24 jaar later, kan het dat nog steeds. Ik zal in het kort mijn autobiografie voor u opspellen.

Aan mijn opvoeding heeft het niet gelegen. Met vier moeders en een heuse vader hoefde ik mij de eerste 12 jaar nergens zorgen over te maken. Zorgelijk is het wel dat ik mij op mijn twaalfde bedacht dat drie van mijn moeders wel erg jong waren, en derhalve toch beter mijn zussen konden zijn. Mijn naam heb ik te danken aan het gebrek aan inspiratie van mijn ouders, die zich noopten terug te grijpen op de geniale ingevingen van lang begraven voorvaderen, wiens namen ik nu met trots draag.

Ook al was ik dan de jongste, ik ben uitgegroeid tot de grootste en sterkste. En dikste. Derhalve ben ik ook de baas geworden in huis. Althans, zo denk ik er over. Ik mocht echter niet de rest van mijn dagen op mijn moeders schoot slijten, dus werd er besloten mij gehoor te laten geven aan de oproep der leerplicht.

Mijn schoolperiode is te kernmerken door sterke groei. Die sterke groei is dat ik begonnen ben in groep 1 in een groep van twee kinderen. In groep 3 werden dat er al drie. Dit getal is in de loop der jaren en opleidingen opgelopen naar ongeveer 30 studenten per klas.
Hoorde ik met de cito-toets nog bij de besten van het vaderland, was er op de middelbare school al geen land meer met mij te bezeilen. Uiteindelijk met een HAVO-diploma naar Groningen getogen om daar maar architect te worden. Een jaar later naar Leeuwarden afgereisd om daar dan maar architect te worden. Weer een jaar later op de fiets naar Roden, om daar postbode te worden.
Uiteindelijk in 2006 weer met de bus naar Groningen om Communicatie te studeren. Daar ben ik nu dan druk mee bezig dat te bereiken. Als ik dit diploma heb ben ik er echter nog niet. De weg moet uiteindelijk leiden tot een diploma Sociologie aan een universiteit.

Het leven bestaat natuurlijk niet enkel uit school en carriere. Ook voor een mens als ik bestaat er nog familie & vrienden. Dan moet ik zeggen dat familie mijn sterkste kant is. Men zegt vrienden kan je kiezen en familie krijg je toebedeeld. Ik zeg: ik kan niet goed kiezen, en ben nu eenmaal altijd goed bedeeld geweest.
Ook doe ik nog aan hobbies. Zo ben ik voorzitter van een voetbalvereniging. En voetbal ik bij een andere. Zo zijn wij dit seizoen (2009-2010) laatste geeindigd in de zesde klasse van de KNVB. Waarbij wij net hebben kunnen voorkomen het slechtste elftal van heel Nederland te worden. En dan te bedenken dat toen ik twaalf was ik gescoud ben door FC Groningen.
Ook ik heb zo nu en dan mijn successen nodig op voetbalgebied. Vandaar dat ik een groot Ajax supporter ben. Ook zal ik om die reden bij het WK stiekem voor Duitsland zijn.

Het beeld dat u nu misschien van mij krijgt is dat ik een lamlendige dwaas ben. Dit is echter niet geheel waar. Ik ben slechts eerlijk. Wat maakt mij dat dan: dom!
Nou wil ik niet zeggen dat ik dom ben met een IQ van 141. Ik schep gewoon niet graag op. Maar omdat dit stukje ook enigszins bedoeld is mijzelf aan te prijzen, zal ook ik mijzelf verlagen tot zelfverhoging.
Mijn sterke punten:
Wilskracht: Ik heb dit jaar zonder reden vier maanden lang geen alcohol gedronken, puur omdat ik dat kan.
Harde werker: Ik mag wel eens wat gemakzuchtig overkomen. Het is echter moeilijk een hardere werker te vinden dan ik.
Visie: Ik heb bij alles een visie. Dit in combinatie met mijn subliem heldere, analytisch tot in de puntjes verzorgde, en creatief zonder weerga gekende denkvermogen maakt mij tot een van de slimste en wijste mensen die ik ken.
Humor: Daar beschik ik ook over, mijn opsomming van sterke punten valt daar echter niet onder!
Ook beschik ik nog over een grote onhebbelijkheid, zo heb ik doen vernomen dat mensen mijn neurien tijdens het eten niet altijd even goed kunnen verteren.

Al met al is wel duidelijk dat er met mijn levensverhaal een paginavullend verhaal te vullen is. Wilt u meer van mij weten, lees dan nog wat verder op deze site. Of neem contact met mij op, hierbij gebruik makende van de gegevens die u vindt onder: Contact